Bir koca çınar daha devrildi. Erzincan’ın yakından tanıdığı, sevip saydığı emekli öğretmen, gazeteci-yazar Ahmet Dumlu hocamız da göçüp gitti bu fani dünyadan. Arkasında bir hoş sada bırakarak.
Rahmetli Ahmet Dumlu hocamız, başarılı bir öğretmen, duyarlı bir Erzincanlıydı. O; sıkça aranan, bilgisine görgüsüne başvurulan canlı bir tarihti adeta.
Öğretmenliğe, 1946 Türkiye’sinin zor ve sıkıntılı koşullarındaki yoksul köylerde başlamıştı. O yıllarda köylerde doğru dürüst okul binası yoktu. Susuz, elektriksiz, sobasız köhne yapıları okul durumuna getirmek için gerektiğinde köy çocukları ile birlikte amele gibi çalıştığını hangi zorluklarla, sıkıntılarla karşılaştığını, hangi fedakarlıklara katlandığını rahmetlinin kendi ağzından dinlemiştim. Köylerde bu zor koşullardaki hizmet süresi 13 yıl devam ettikten sonra, Ahmet Hoca, İl Merkezinde öğretmenlik ve okul müdürlüğü yaparak eğitim ve öğretime hizmet vererek emekli oldu.
Rahmetli Ahmet Dumlu sadece eğitimci olarak değil, Erzincan’daki çeşitli sosyal amaçlı dernek ve teşekküllerde aktif görev yaparak da memleketine ve topluma hizmet verdi. Kızılay Şubesi’nde, Türk Hava Kurumu’nda, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği’nde, Huzur Evi’nde Başkanlık görevlerinde bulundu. Hocamızın araştırma, inceleme ve roman türünde 13 kadar yazılı eseri var.
Rahmetli Ahmet Dumlu hocamız, bu denli üstün meziyetlerine karşın, mütevazi, hoşgörülü, inançlı, gerçekten çok gayretli bir insandı. İlerlemiş yaşına (83) rağmen, boş durmaktan hoşlanmaz, mutlaka topluma yararlı bir hizmette bulunmak isterdi.
Kendisi ile eskileri andığımız, Erzincan’ın gelmişine geçmişine ait TV programlarında birlikte olduğumuz, tecrübesinden yararlandığımız Ahmet Dumlu hocamız aramızda yok artık. Ama eserleri, hizmetleri, örnek kişiliği ve yetiştirdiği binlerce öğrencisiyle saygı ile anılacak bir iz bıraktı geride.
Benim çok sevdiğim 35 yaş şiirinde Cahit Sıtkı Tarancı ne güzel ifade etmiş :
“Neylersin ölüm herkesin başında,
Uyudun uyanmadın olacak,
Kimbilir nerde, nasıl kaç yaşında,
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında...”
Ahmet Dumlu hocamıza Allah’tan rahmet, ailesine, akrabalarına, dostlarına baş sağlığı diliyorum. Mekanın cennet olsun hocam…